Przez ostatnie czterdzieści lat możliwości leczenia substytucyjnego czynnikami krzepnięcia miały ogromny wpływ na poprawę jakości opieki nad pacjentami z hemofilią. Po ujawnieniu się chorób wirusowych przenoszonych drogą krwiopochodną w późnych latach siedemdziesiątych i wczesnych latach osiemdziesiątych spowodowanych przez koncentraty czynników krzepnięcia produkowane z pulowanego osocza nie poddanemu inaktywacji wirusów potrzeba bezpieczniejszego leczenia stała się kluczowa dla społeczności pacjentów chorych na hemofilię. więcej » |
