STRESZCZENIE: Przewlekłe owrzodzenie żylne podudzi jest końcowym etapem objawów przewlekłej choroby żylnej (PChŻ). Charakteryzuje się utrudnionym procesem gojenia oraz skłonnością do nawrotów pomimo stosowania różnych metod leczenia, przez co stanowi poważny problem zarówno dla pacjenta jak i lekarza. Występuje u co najmniej 2% dorosłej populacji, prowadzi do obniżenia jakości życia chorych oraz pochłania 1–2% budżetu przeznaczonego na opiekę zdrowotną w krajach Europy i Ameryki Północnej. Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju przewlekłej choroby żylnej i owrzodzenia żylnego podudzi jest zakrzepica żył głębokich. Uznanym czynnikiem ryzyka zakrzepowego zapalenia żył głębokich, będącego głównym elementem rozwoju przewlekłej choroby żylnej i owrzodzenia żylnego podudzi jest wrodzona trombofilia, czyli dziedzicznie uwarunkowana skłonność do żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ).

SUMMARY: Chronic venous ulceration (CVU) which is the end stage of the complex of symptoms of chronic venous insufficiency (CVI) is a significant health problem for both patient and doctor. CVU affects at least 2% of the adult population (life-time risk), is associated with a marked reduction in quality of life, is characterized by low healing and high recurrence rates regardless of treatment and consumes 1–2% of total healthcare spending in North America and European countries. Inherited thrombophilia (IT) is increasingly recognized as a risk factor for deep venous thrombosis (DVT), which in turn is a major risk factor for CVI and CVU. The available literature suggests that between 25% to 75% of patients with CVU have postthrombotic disease on the basis of a history of DVT or evidence of postphlebitic changes in the deep venous system on investigation. The aim of this paper is to review what is known about the relationship between CVU and IT.