STRESZCZENIE: Przeszczep allogeniczny komórek krwiotwórczych ze zredukowanym kondycjonowaniem – RIC obejmuje procedury nazywane też allotransplantacją po kondycjonowaniu nie-mieloablacyjnym (NSCT) minitransplantacją lub mikrotransplantacją. Stosowane są różne programy, których podstawową cechą jest zapewnienie bardzo silnej immunosupresji, natomiast działanie mieloablacyjne jest różnie silne. Usunięcie resztkowych komórek szpiku biorcy i resztkowej choroby nowotworowej jest tylko częściowe i ta rola przypada komórkom dawcy. Dlatego liczba przeszczepionych komórek musi być większa niż przy przeszczepach standardowych – PS, a leczenie po transplantacji powinno kontrolować i wspomagać przejście od chimeryzmu mieszanego do pełnego chimeryzmu dawcy, co wymaga dużego doświadczenia. W ostatnich latach ponad RIC stanowią >25% alloprzesczepów i są w 90% wykonywane przy użyciu komórek z krwi obwodowej. Zaletą tej procedury jest niższa częstość wczesnych powikłań i śmiertelności związanej z toksycznością kondycjonowania – TRM. Dzięki temu RIC umożliwia leczenie osób w starszym wieku lub osłabionych innymi chorobami. Jest to bardzo ważną zaletą w obliczu wzrostu średniej wieku całej populacji i postępującego wzrostu zachorowalności na nowotwory, których częstość silnie wzrasta z wiekiem. Dlatego główne wskazania dotyczą pacjentów z zespołami dysmielopoetycznymi – MDS, ostrymi białaczkami szpikowymi – AML, szpiczakiem plazmocytowym – MM i przewlekłą białaczką limfocytową-CLL. Analizy oparte na dużych populacjach z rejestrów zgodnie potwierdzają, że RIC obniża TRM, niestety jest to opłacone wzrostem częstości nawrotów choroby i w rezultacie zawite przeżycie jest podobne jak po PS. Niewątpliwą zaletą jest możliwość zastosowania u ludzi starszych nawet w wieku > 70 lat. Zadawalające wyniki uzyskuje się gdy choroba nie ma cech oporności na leczenie i nawrotowego charakteru, a chory znajduje się przed przeszczepem w całkowitej remisji. Dla udoskonalenia RIC konieczne jest aby te zabiegi wykonywać w ramach kontrolowanych badań zmierzających do: 1) opracowania programów nisko toksycznych, ale zapewniających możliwie najskuteczniejszą mieloablację i usunięcie MRD (np. własny program z treosulfanem), 2) ulepszenia leczenia po transplantacji, które opiera się obecnie głównie na DLI, a potencjalnie możliwe było by wykorzystanie innych form immunoterapii.

SUMMARY: Allogenic transplantation of haematopoietic cells with reduced intensity conditioning (RIC) comprises procedures which are also termed as allotransplantation following non-myeloablative stem cell transplantation (NSCT), minitransplantation or microtransplantation. Diverse regimens are used, the basic target of which is to achieve very strong immunosuppression, with however varying strengths of myeloablative action. Removal of the recipient’s residual marrow cells and residual neoplastic disease is only partial, and remains the responsibility of the donor’s cells. Therefore the number of transplanted cells has to be higher than with standard transplantations
(ST), and the post-transplant treatment should control and promote the passage from mixed to full chimerism of the donor, which requires great experience. In the recent years transplants with reduced conditioning have constituted >25% of allotransplants and in 90% are performed with peripheral blood cells. An advantage of such procedure is lower frequency of both early complications and toxicity related mortality (TRM). RIC therefore facilitates treatment of patients who are older or debilitated by other diseases – a significant factor in view of the increasing mean age of the whole population and age-related progressive morbidity rate for neoplasms. Thus, main indications apply to patients with dysmyelopoietic syndromes (MDS), acute myelocytic leukaemia (AML), plasmocytic or multiple myeloma (MM) and chronic lymphocytic leukaemia (CLL). The analyses conducted on large populations as listed in registers consistently demonstrate that RIC lowers TRM, however at the cost of a higher relapse rate, which makes life expectancy similar to that after standard transplantation. A definitive advantage of RIC is its applicability in older patients, even > 70 years. Treatment is particularly effective if the disease is not resistant to medical regimen used and does not relapse, and the patient is in complete remission prior to transplantation. To achieve best results with RIC, the procedures should be performed in the context of controlled examinations aiming at: 1) obtaining low toxicity regimens but with the most effective myeloablation and removal of minimal residue disease (MRD), e.g. with own treosulfan regimen, 2) improving post-transplant treatment which bases mainly on donor lymphocyte
infusion (DLI), but possibly with other forms of immunotherapy.