Acta Haematologica Polonica, 2008, 39, 2
ANNA DMOSZYŃSKA · KRZYSZTOF GIANNOPOULOS
Rola talidomidu i innych leków immunomodulujących w leczeniu szpiczaka plazmocytowego
The role of thalidomide and other immunomodulatory drugs in multiple myeloma therapy
- SłOWA KLUCZOWE:
- Szpiczak plazmocytowy • Talidomid • Lenalidomid • Bortezomib.
- KEY WORDS:
- Multiple myeloma • Thalidomide • Lenalidomide • Bortezomib.
STRESZCZENIE: Szpiczak plazmocytowy jest drugim, co do częstości występowania nowotworem hematologicznym. Mimo niewątpliwych postępów w leczeniu szpiczaka plazmocytowego choroba ta nadal pozostaje nieuleczalna. Prawie połowa chorych wykazuje oporność na pierwszoliniowe leczenie, a ci którzy odpowiedzieli na leczenie w miarę trwania choroby wykazują narastającą oporność. Wiele nadziei wiąże się z wprowadzeniem w ciągu ostatnich lat nowych leków o odmiennym od cytostatyków działaniu, do których zalicza się przede wszystkim talidomid, lenalidomid i bortezomib. Leki te stosowane w kombinacji z melfalanem, cyklofosfamidem czy doksorubicyną wykazują bardzo duŜą skuteczność zarówno u chorych z oporną postacią choroby jak i w leczeniu pierwszoliniowym.
SUMMARY: Multiple myeloma (MM) is the second most frequent haematological malignancy and cannot be cure with conventional therapy. High dose chemotherapy supported by peripheral stem cell transplantation prolonged overall survival but MM is still incurable disease. In last years new classes of agents for myeloma therapy have been introduced. These include thalidomide, lenalidomide and proteasome inhibitor bortezomib. These new drugs combined with old drugs such asdoksorubicine, melfalan or cyclophosphamide should result in further improvement of our therapeutic strategies and in prolongation of overall survival.






