Acta Haematologica Polonica, 2004, 35, 2
HANNA CIEPŁUCH · JAROSŁAW CZYŻ · KAZIMIERZ HAŁABURDA · MARIA BIENIASZEWSKA · ANDRZEJ HELLMANN
Skuteczna terapia talidomidem wznowy szpiczaka mnogiego po autologicznym i allogenicznym przeszczepie szpiku oraz infuzji limfocytów dawcy
Thalidomide treatment is effective in patient with relapse of multiple myeloma after autologous and allogeneic hemopoietic stem cell transplantation with subsequent donor lymphocyte infusion
- SłOWA KLUCZOWE:
- Szpiczak mnogi • Talidomid • Autologiczny przeszczep szpiku • Allogeniczny przeszczep szpiku • Infuzja limfocytów dawcy
- KEY WORDS:
- Multiple myeloma • Thalidomide • Autologous stem cell transplantation • Allogenic hemopoietic stem cell transplantation • Donor lymphocyte infusion
STRESZCZENIE: Przedstawiamy przypadek 35-letniego mężczyzny z rozpoznaniem szpiczaka mnogiego IgA lambda. Chory został poddany leczeniu standardową jak i wysoko dozowaną chemioterapią, łącznie z autologicznym oraz allogenicznym przeszczepem komórek krwiotwórczych oraz infuzją limfocytów dawcy. Wszystkie sposoby leczenia przynosiły jednak jedynie przejściowy efekt. W krótkim czasie od zakończenia kolejnego etapu leczenia pojawiały się cechy aktywności choroby i nasilone objawy kliniczne w postaci bólów kostnych. Po nieskutecznej infuzji limfocytów dawcy włączono do leczenia talidomid z deksametazonem, dzięki czemu osiągnięto znaczną redukcję ilości białka monoklonalnego, plazmocytów, ustąpienie dolegliwości i wzrost stężenia hemoglobiny. Jednak po 48 tygodniach stosowania talidomidu ponownie zaobserwowano narastanie objawów choroby zasadniczej. Chory zmarł w 76 tygodniu leczenia talidomidem z powodu zapalenia płuc, wśród objawów zaawansowanego szpiczaka. W opisanym przypadku talidomid stanowił najskuteczniejszy sposób leczenia spośród wszystkich uznanych metod terapii.
SUMMARY: In this case report we present a 35-year-old male patient with IgA multiple myeloma. The patient was treated with standard as well as high-dose chemotherapy including autologous and allogeneic stem cell transplantation with subsequent donor lymphocyte infusion. Unfortunately all treatment modalities showed only transient effect. Short time after each therapy schedule was completed, symptoms of active disease with severe bone pain reappeared. After ineffective double donor lymphocyte infusion therapy with thalidomide and dexamethasone was instituted. It resulted in dramatic clinical improvement with increase or hemoglobin concentration and decrease or monoclonal protein and plasma cell percentage in the marrow. However 48 weeks after initiation or thalidomide, symptoms or active myeloma started to reappear. The patient expired of pneumonia, 76 weeks after initiation of thalidomide, due to advanced and progressive disease. Nevertheless in this patient's case thalidomide was the most effective therapeutic agent of all known treatment modalities.






