STRESZCZENIE: Celem pracy była ocena wpływu wybranych leków przeciwnowotworo­wych na stan komórek śródbłonka. U 14 dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną i nieziar-niczymi chloniakami złośliwymi oznaczono stężenie markerów uszkodzenia śródbłonka naczy­niowego przed i po zakończeniu 7-dniowej kuracji z użyciem prednizonu, a także bezpośrednio przed i po zakończeniu infuzji doksorubicyny i L-asparaginazy. Badano stężenie inhibitora aktywatora plazminogenu (PAI), tkankowego aktywatora plaztninogenu (tPA), czynnika von Willebranda (vWF) oraz endoteliny (ENA-1). W analizowanej grupie nie zaobserwowano istotnych różnic w stężeniu wymienionych markerów uszkodzenia śródbłonka naczyniowego po zastosowaniu kuracji z prednizonem. Zanotowano nieznaczny wzrost stężenia PAI-1 i t-PA. Po zastosowaniu L-asparaginazy zanotowano obniżenie VWF, co wiązano z bezpośrednim wpływem L-asparaginazy na syntezę czynników krzepnięcia; stężenie pozostałych markerów nie wykazywało istotnych różnic. Po zastosowaniu daunorubicyny stwierdzono istotny wzrost stężenia VWF i endoteliny (średnie wartości odpowiednio 0,59 vs 1,77; 0,5 vs 0,9, p,0.02). Wstępna analiza wskazuje na prawdopodobieństwo bezpośredniego toksycznego działania doksorubicyny na komórki śródbłonka.

SUMMARY: The aim of the study was evaluation of the influence of some anticancer drugs on endothelial cells. The concentration of endothelial injury markers i.e. the concentration of plasminogen activator inhibitor (PAI-1), plasminogen tissue activator (t-PA), von Willebrand factor (vWF) and endothelin (ENA-1), was estimated in 14 children with acute lymphoblastic