STRESZCZENIE: Nadzieja jest wieloskładnikowym pojęciem i opisywana jako przekonanie, że pozytywne oczekiwania spełnią się
i przekroczą widzianą teraz niekorzystną sytuację. W kontekście chorego cierpiącego na chorobę nowotworową nadzieja
może być uważana za jeden z mechanizmów radzenia sobie z chorobą. Istnieje wiele teorii nadziei, lecz dla
umiejscowienia tej struktury jako ważnej w opiece medycznej i leczeniu – najbardziej właściwą i wyczerpującą wydaje
się być teoria Defaulta i Martocchio. Według niej nadzieja obejmuje dwie różne lecz związane ze sobą sfery:
sferę nadziei uogólnionej i ukierunkowanej. Sfery nadziei obejmują nakładające się wspólne wymiary: afektywny,
behawioralny, afiliatywny, czasowy i kontekstualny. Znajomość tej struktury nadziei może pomóc pielęgniarkom
i lekarzom we wzmacnianiu nadziei, które jest najważniejszą sprawą w końcowym stadium nieuleczalnej nowotworowej
choroby.

SUMMARY: Hope has been conceptualized as a multifaceted phenomenon and described as a belief that positive expectations will
overcome manifest grim facts. In the context of patients suffering from neoplastic disease hope can be regarded as
one of coping mechanisms. There are many theories of hope but for description of this construct as important to
medical care and treatment – the theory of Default and Martocchio seems to be the best comprehensive. According to
it, hope comprises two related but distinct spheres: generalized and particularized hope. Spheres contain overlapping
but distinct, common six dimensions: affective, cognitive, behavioral, affiliative, temporal and contextual. The
knowledge of this construct can help both nurses and doctors to foster hope which is the most important thing at the
end stage of terminally ill patients.