Polskie Towarzystwo
Hematologów i Transfuzjologów

czcionka: [+] powiększ | [-] pomniejsz

Acta Haematologica Polonica, 2004, 35, 2

JACEK NOWAK · RENATA MIKA-WITKOWSKA · DOROTA SIWIK · MAŁGORZATA ZAJKO · PATRYCJA ŁOPACZ · JADWIGA SAK-BUDZISZ

Porównanie wyników typowania antygenów HLA klasy I uzyskanych metodami serologicznymi i molekularnymi - analiza błędów

Comparison of HLA class l typing by serological and DNA-based methods - analysis of errors in the results

SłOWA KLUCZOWE:
SLOWA KLUCZOWE: Typowanie HLABłędy w typowaniu HLAMetoda serologicznaMetody molekularne
KEY WORDS:
HLA typingErrors of typingSerologyDNA-based methods
pełna treść »
STRESZCZENIE: Serologiczna metoda typowania HLA klasy I (test limfocytotoksyczny) jest nadal powszechnie używana w celu wstępnego badania biorców i potencjalnych dawców komórek hemopoetycznych. Ograniczona liczba dostępnych surowic diagnostycznych anty-­HLA oraz podatność na trudności techniczne obniżają wiarygodność tych metod. Celem pracy było porównanie wyników typowania HLA klasy I metodą serologiczną i molekularną (PCR SSO i PCR SSP). Badaniami objęto 210 osób - 98 chorych i 112 dawców. U wszystkich wykonano molekularne typowanie HLA-A, B i Cw o niskiej rozdzielczości. Wykryto 52 (24,8%) błędne typowania wykonane metodą serologiczną, w tym 15 (7,1%) w locus A, 19 (9,0%) w locus B i 18 (8,6%) w locus Cw. Najczęstszym błędem w locus A było nieprawidłowe określenie węższej w ramach prawidłowo określonej szerokiej swoistości HLA. Najczęściej mylono A26 z A*66. W locus B dominowały pomyłki antygenu dotyczące B48, B41, B52 i B54. W locus Cw zdecydowana większość błędów metody serologicznej polegała na błędnym przypisaniu osobie badanej nieistniejącego antygenu, najczęściej Cw7.
Wniosek: Dobór rodzinnego dawcy szpiku może wymagać molekularnego potwierdzenia oznaczonego metodą serologiczną fenotypu chorego i dawcy w zakresie HLA klasy I, zwłaszcza w przypadkach: a) wykrycia antygenów o wysokim ryzyku błędnego typowania, b) wykrycia tylko jednego antygenu w locus A lub B oraz c) zawsze w locus Cw. Kwalifikacja do transplantacji komórek hemopoetycznych od dawcy niespokrewnionego powinna zawsze opierać się na typowaniu potwierdzającym w HLA I klasy metodą molekularną.
SUMMARY: HLA class I typing by serology is still widely used for preliminary HLA typing of potential donors and recipients of hemopoietic stem cells. A question arises whether its results are reliable due to limited range of specificities of HLA diagnostic sera and susceptibility of the method to technical errors. In 210 persons (98 patients and 112 donors) we compared the results of HLA typing by serology and DNA-based (SSO and SSP) methods. We found 52 (24,8%) ambiguous typings including 15 (7,1 %) in HLA-A, 19 (9,0%) in B and 18 (8,6%) in Cw loci. The most frequent error in A locus was wrong split assignment within broad antigen specificity, most frequently A26 instead of A*66. In B locus mistypings of B48, B41, B52 and B54 predominated. In Cw locus the most frequent error was the detection of an antigen that appeared to be absent (usually Cw7). In conclusion, in family donor matching it may be necessary to confirm serologically typed HLA class I donor and recipient phenotypes by DNA-based method, especially if: a) a "high risk of mistyping" HLA antigen was revealed, b) only one HLA-A or B antigen was detected and c) should always confirm Cw locus. HLA class I typing by DNA-based method must precede the approval of unrelated bone marrow donor for transplantation.

pełna treść:

pobierzpobierz pełną treść publikacji (PDF 370kb)

Pobierz program Adobe Reader®Do otwarcia plików PDF niezbedny jest darmowy program Adobe Reader® Jeśli nie masz tego programu pobierz go tutaj