STRESZCZENIE: Celem pracy było prześledzenie, czy czynniki takie jak: wiek, płeć chorego, wartość wskaźnika Sokala, liczba przeszczepianych komórek jedno-jądrowych i ukierunkowanych dla szeregu granulocytarno-makrofagowego, ostra i przewlekła reakcja przeszczepu przeciwko gospodarzowi oraz glikokortykoterapia w okresie po transplantacji, mają wpływ na występowanie i przebieg choroby resztkowej (ch.r.) u chorych na przewlekłą białaczkę szpikową (p.b.sz.) leczonych przeszczepieniem szpiku (p.sz) allogenicznego. Analizę przeprowadzono u 30 pacjentów (19 mężczyzn i 11 kobiet) w wieku śr. 36 (17-50) lat. Obecność genu BCR/ABL badano przy pomocy RT-PCR. W pierwszym badaniu po p.sz. wyeliminowanie onkogenu wystąpiło u 27% chorych. W trakcie pierwszego roku obserwacji do zaniku onkogenu doszło u dalszych 18% pacjentów. W następnych 2 - 5 latach monitorowania u żadnego z pozostałych chorych nie doszło do eliminacji markera ch.r. W oparciu o uzyskane wyniki wykazano, że występowanie i przebieg ch.r. nie wykazuje znamiennej statystycznie zależności od żadnego z analizowanych czynników klinicznych i laboratoryjnych. Nie obserwowano również istotnego wpływu tych czynników na możliwość osiągnięcia przez chorego remisji molekularnej czy też zwiększenie ryzyka wystąpienia wznowy choroby.

SUMMARY: The purpose of the study was to evaluate if factors like: age, gender, Sokal's index, number of transplanted mononuclears and CFU-GM (colony forming unit granulocyte-macrophage), acute and chronic GVHD and the use of steroids after transplantation have any influence on the appearance and course of residual disease in chronic myeloid leukemia (CML) patients (pts) treated with high-dose chemotherapy and allogeneic bane marrow transp1antation (BMT). The study was performed in 30 pts (19 male and 11 female), median age 36 (range: 17 - 50) years. For the detection of residual disease (BCR/ABL gene), highly sensitive qualitative RT-PCR analysis was used. Immediately after high-dose therapy and BMT only 27% of pts were BCRI ABL negative. During the first year after transplantation molecular remission was achieved in further 18% of patients. After 2- 5 years of follow up none of the pts had late elimination of BCRI ABL gene. We conclude that none of the analysed clinical and laboratory factors have a significant effect on the occurrence of BCR/ABL gene after transplantation and their presence does not predict the risk of relapse or the possibility to obtain a molecular remission.