Acta Haematologica Polonica, 2002, 33, 1
KRYSTYNA MAŚLANKA · DANIEL APEL · BEMADETTA CEGLAREK · MAŁGORZATA UHRYNOWSKA · AGNIESZKA DZIECIĄTKOWSKA · BARBARA ŻUPAŃSKA
Skuteczność przetoczeń koncentratów krwinek płytkowych u chorych zimmunizowanych
Clinical effectiveness of platelet transfusions in alloimmunized patients
- SłOWA KLUCZOWE:
- Przetaczania płytek krwi • Immunizacja antygenami leukocytów i płytek krwi • Skuteczność płytek krwi • Oporność na przetaczane płytki
- KEY WORDS:
- Platelet transfusions • Leukocyte and platelet immunization • Effectiveness of platelet transfusions • Refractoriness to platelet transfusions
STRESZCZENIE: W pracy oceniono skuteczność 880 transfuzji koncentratów krwinek płytkowych (KKP) przetoczonych trzem grupom osób z małopłytkowością w przebiegu różnych chorób układu krwiotwórczego: a) 47 chorym z przeciwciałami HLA, b) 8 z przeciwciałami HLA i płytkowymi, c) 48 bez wykrywalnych przeciwciał.
Przeciwciała HLA były wykrywane w teście limfocytotoksyczności (LCT), a przeciwciała skierowane do płytek krwi w teście immunoenzymatycznym z użyciem przeciwciał monoklonalnych skierowanych do glikoprotein (GP) płytek krwi IIb/IIIa, Ib, Ia/IIa (MAIPA). Skuteczność transfuzji KKP oceniano na podstawie stanu klinicznego chorego lub/i skorygowanego wskaźnika wzrostu płytek (CCI - corrected count increment).
Wykazano, że skuteczność poszczególnych transfuzji u chorych z wykrywalnymi tylko przeciwciałami HLA była podobna jak u osób bez wykrywalnych przeciwciał (brak różnic statystycznych). Natomiast skuteczność KKP u chorych z przeciwciałami HLA i płytkowymi, w porównaniu do chorych tylko z przeciwciałami HLA lub bez wykrywalnych przeciwciał była istotnie statystycznie niższa (p < 0.01).
Ponadto, u każdego chorego oceniono brak lub obecność ogólnej oporności na przetaczane płytki, uznając za oporność ponad 80% nieskutecznych transfuzji. Oporność taką stwierdzono u wszystkich chorych z przeciwciałami HLA i płytkowymi, u 62% chorych tylko z przeciwciałami HLA oraz u 48 chorych bez wykrywalnych przeciwciał.
Przeciwciała HLA były wykrywane w teście limfocytotoksyczności (LCT), a przeciwciała skierowane do płytek krwi w teście immunoenzymatycznym z użyciem przeciwciał monoklonalnych skierowanych do glikoprotein (GP) płytek krwi IIb/IIIa, Ib, Ia/IIa (MAIPA). Skuteczność transfuzji KKP oceniano na podstawie stanu klinicznego chorego lub/i skorygowanego wskaźnika wzrostu płytek (CCI - corrected count increment).
Wykazano, że skuteczność poszczególnych transfuzji u chorych z wykrywalnymi tylko przeciwciałami HLA była podobna jak u osób bez wykrywalnych przeciwciał (brak różnic statystycznych). Natomiast skuteczność KKP u chorych z przeciwciałami HLA i płytkowymi, w porównaniu do chorych tylko z przeciwciałami HLA lub bez wykrywalnych przeciwciał była istotnie statystycznie niższa (p < 0.01).
Ponadto, u każdego chorego oceniono brak lub obecność ogólnej oporności na przetaczane płytki, uznając za oporność ponad 80% nieskutecznych transfuzji. Oporność taką stwierdzono u wszystkich chorych z przeciwciałami HLA i płytkowymi, u 62% chorych tylko z przeciwciałami HLA oraz u 48 chorych bez wykrywalnych przeciwciał.
SUMMARY: Clinical effectiveness of 880 platelet transfusions from random donors was evaluated in three groups of hematological patients: a) 47 patients with HLA antibodies, b) 8 patients with HLA and platelet antibodies, c) 48 without detectable antibodies.
The HLA antibodies were investigated by the lymphocytotoxicity test (LCT), the platelet antibodies directed to GPIIb/IIIa, Ib, Ia/IIa by the monoclonal antibody immobilization of platelet antigens (MAIPA) technique.
The effectiveness of platelet transfusions was assessed taking into account bleeding improvement, corrected count increment (CCI) and both of these parameters.
The effectiveness of a particular platelet transfusion in patients with the HLA antibodies alone was similar to that observed in patients without detectable antibodies (the difference was not statistically significant). The effectiveness of platelet transfusions in patients with both, HLA and platelet antibodies, comparing to the patients with HLA antibodies alone or without antibodies, was statistically lower (p < 0.01).
A general refractoriness to platelet transfusions of each patient (> 80% noneffective transfusions) was also evaluated. It was observed in all the patients with HLA and platelet antibodies, in 62% of patients with HLA antibodies alone and in 48 of patients without detectable antibodies.
The HLA antibodies were investigated by the lymphocytotoxicity test (LCT), the platelet antibodies directed to GPIIb/IIIa, Ib, Ia/IIa by the monoclonal antibody immobilization of platelet antigens (MAIPA) technique.
The effectiveness of platelet transfusions was assessed taking into account bleeding improvement, corrected count increment (CCI) and both of these parameters.
The effectiveness of a particular platelet transfusion in patients with the HLA antibodies alone was similar to that observed in patients without detectable antibodies (the difference was not statistically significant). The effectiveness of platelet transfusions in patients with both, HLA and platelet antibodies, comparing to the patients with HLA antibodies alone or without antibodies, was statistically lower (p < 0.01).
A general refractoriness to platelet transfusions of each patient (> 80% noneffective transfusions) was also evaluated. It was observed in all the patients with HLA and platelet antibodies, in 62% of patients with HLA antibodies alone and in 48 of patients without detectable antibodies.
