Polskie Towarzystwo
Hematologów i Transfuzjologów

czcionka: [+] powiększ | [-] pomniejsz

Acta Haematologica Polonica, 2006, 37, 3

PAWEŁ ROBAK · TADEUSZ ROBAK

Zastosowanie antybiotyków glikopeptydowych u chorych z gorączką neutropeniczną

Application of glycopeptide antibiotics in the treatment of neutropenic fever

SłOWA KLUCZOWE:
NeutropeniaInfekcjeGorączkaNowotwórBiałaczkaTeikoplaninaWankomycynaAntybiotykiTerapia empiryczna
KEY WORDS:
NeutropeniaInfectionsFeverCancerLeukemiaTeicoplaninVancomycinAntibioticsEmpirical therapy
pełna treść »
STRESZCZENIE: Infekcje są najczęstszą przyczyną zgonu u chorych z neutropenią. Stwierdzenie gorączki i innych objawów infekcji u chorych z neutropenią poniżej 0.5 G/L wymaga szybkiego zastosowania empirycznej antybiotykoterapii. Obejmuje ona monoterapię lub skojarzenie antybiotyków bakteriobójczych o szerokim spektrum działania, takich jak ureidopenicyliny, cefalosporyny, chinolony i aminoglikozydy. Jeśli gorączka nie ustąpi po upływie 3–5 dni należy zmodyfikować stosowane leczenie. Wskazane jest wówczas rozważenie zastosowania antybiotyków glikopeptydowych – wankomycyny lub teikoplaniny, innych antybiotyków aktywnych w zakażeniach Gram(+) i/lub zmianę antybiotyku beta-laktamowego. Teikoplanina ma podobną aktywność do wankomycyny, porównywalne koszty leczenia, dłuższy okres półtrwania i mniejszą toksyczność. Stosowanie antybiotyków glikopeptydowych sprzyja rozwojowi enterokoków wankomycyno-opornych (VRE), które mają istotne znaczenie w rozwoju infekcji wewnątrzszpitalnych. Możliwości terapeutyczne infekcji wywołanych przez VRE są ograniczone. Jednakże nowe antybiotyki, w tym zwłaszcza linezolid i quinaprystyna/dalfoprystyna wykazują znaczną aktywność przeciw VRE.
SUMMARY: Infection is the most frequent cause of death in patients with severe neutropenia. Fever and other signs of infection with neutrophil count below 0.5 G/L require an early and rapid treatment – the empiric antibiotic therapy. This treatment comprises various combinations of bactericidal broad-spectrum antibiotics such as ureidopenicillins, cephalosporins, quinolones and aminoglycosides. If the patient continues to be febrile 3–5 days ito an antibiotic treament the treatment regimen should be modified. Addition of vancomycin or teicoplanin, antibiotics active against Gram(+) cocci, and changing of the beta-lactams should be considered. Teicoplamin has a reduced rate of side effects compared to vancomycin, longer serum half-life and a simpler mode of application. Vancomycin resistant enterococci (VRE) are important nosocomial pathogens with variable epidemiological characteristics. It seems that VRE may be the result of antibiotic use in hospitals. The therapeutic options for VRE infections are very limited. However, new antimicrobials, such as linezolid and quinupristin/dalfopristin have been found to be active against VRE infections.

pełna treść:

pobierzpobierz pełną treść publikacji (PDF 175kb)

Pobierz program Adobe Reader®Do otwarcia plików PDF niezbedny jest darmowy program Adobe Reader® Jeśli nie masz tego programu pobierz go tutaj