STRESZCZENIE: Liczba układowych zakażeń grzybiczych w ostatnich latach stale rośnie. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym pozostają grzyby rodzaju Candida i Aspergillus. Rośnie częstość zakażeń wywołanych przez szczepy lekooporne oraz nowe patogeny. Najbar­dziej zagrożeni rozwojem grzybicy układowej, z najwyższą śmiertelnością w przebiegu zakażenia, są chorzy z zaburzeniami odporności. Rozpoznanie grzybicy narządowej powinno opierać się na obrazie klinicznym oraz wynikach badań dodatkowych, w tym badania mikroskopowego, mikrobiologicznego, serologicznego i/lub metod molekularnych. W wielu przypadkach leczenie przeciwgrzybicze powinno być włączone mimo braku potwierdzenia etiologii grzybiczej w badaniach dodatkowych. "Złotym standardem" w leczeniu grzybic o ciężkim przebiegu od wielu lat jest amfoterycyna B. W ostatnich latach pojawiły się leki o porównywalnej, a nawet większej skuteczności i znacznie mniejszej toksyczności. Są to m.in. nowe pochodne azolowe oraz echinokandyny.

SUMMARY: The incidence of systemic fungal infections has increased during the past years. The most common pathogens remain Candida and Aspergillus. There has been a growth in the incidence of infections caused by drug resistant strains and new pathogens. The risk of fungal infection and its highest mortality rate is among immunocompromised patients. The diagnostic recommendations for invasive mycoses include clinical examination and laboratory methods, such as direct microscopy, microbiology, serology and molecular tests. Antifungal therapy should be introduced empirically in many cases without confirmed infection. The "golden standard" in the treatment of invasive fungal infections remains amphotericin B. New antifungal agents with similar or higher efficacy and lower toxicity have been recently introduced, including new azole derivatives and echinocandins.