Acta Haematologica Polonica, 2009, 40, 2
KRZYSZTOF WARZOCHA
Chłoniaki indolentne
Indolent lymphomas
- SłOWA KLUCZOWE:
- Chłoniak grudkowy • Limfoplazmocytowy • Chłoniak strefy brzeżnej • Chemioterapia • Immunoterapia • Radioterapia
- KEY WORDS:
- Lymphoma • Follicular • Lymphoplasmacytic • Marginal zone • Chemotherapy • Immunotherapy • Radiotherapy
STRESZCZENIE: Poniższa praca przedstawia aktualne poglądy na temat leczenia chłoniaków o niskim stopniu złośliwości linii B. Omówione zostały metody diagnostyczne mające na celu precyzyjne rozpoznanie
podtypu chłoniaka, a także czynniki prognostyczne dla ich przebiegu i predykcyjne dla odpowiedzi
na róŜne metody terapeutyczne. Ze względu na niejednorodność omawianej grupy chorób
przedstawiono odrębności ich przebiegu, konieczne do właściwego zaplanowania terapii.
Dla chłoniaków grudkowych optymalnym postępowaniem jest obecnie chemioimmunoterapia z
zastosowaniem rytuksymabu. Najskuteczniejszy schemat polichemioterapii nie został do tej pory
ustalony w toku badań randomizowanych. Jednak niezależnie od sposobu leczenia indukującego,
chorzy powinni otrzymywać leczenie podtrzymujące rytuksymabem.
W chłoniaku śledzionowym strefy brzeŜnej leczeniem pierwszej linii pozostaje splenektomia. W
chłoniakach typu MALT, należy oprócz antybiotykoterapii rozważyć chemioterapię (szczególnie
z analogami puryn), radioterapię (w niskich stopniach zaawansowania klinicznego) i immunoterapię.
W chłoniakach węzłowych strefy brzeŜnej zaleca się zasady postępowania takie jak dla zaawansowanych chłoniaków grudkowych.
W chłoniaku limfoplazmocytowym, oprócz chemioterapii, zaleca się w przypadkach przebiegających
z nadlepkością – plazmaferezę, a w przypadku krioglobulinemii szczególnie uzasadnione
jest leczenie oparte o rytuksymab, cyklofosfamid i analogi purynowe.
podtypu chłoniaka, a także czynniki prognostyczne dla ich przebiegu i predykcyjne dla odpowiedzi
na róŜne metody terapeutyczne. Ze względu na niejednorodność omawianej grupy chorób
przedstawiono odrębności ich przebiegu, konieczne do właściwego zaplanowania terapii.
Dla chłoniaków grudkowych optymalnym postępowaniem jest obecnie chemioimmunoterapia z
zastosowaniem rytuksymabu. Najskuteczniejszy schemat polichemioterapii nie został do tej pory
ustalony w toku badań randomizowanych. Jednak niezależnie od sposobu leczenia indukującego,
chorzy powinni otrzymywać leczenie podtrzymujące rytuksymabem.
W chłoniaku śledzionowym strefy brzeŜnej leczeniem pierwszej linii pozostaje splenektomia. W
chłoniakach typu MALT, należy oprócz antybiotykoterapii rozważyć chemioterapię (szczególnie
z analogami puryn), radioterapię (w niskich stopniach zaawansowania klinicznego) i immunoterapię.
W chłoniakach węzłowych strefy brzeŜnej zaleca się zasady postępowania takie jak dla zaawansowanych chłoniaków grudkowych.
W chłoniaku limfoplazmocytowym, oprócz chemioterapii, zaleca się w przypadkach przebiegających
z nadlepkością – plazmaferezę, a w przypadku krioglobulinemii szczególnie uzasadnione
jest leczenie oparte o rytuksymab, cyklofosfamid i analogi purynowe.
SUMMARY: This article presents actual treatment opinions of low grade B-cell lymphomas. The precise diagnosis
of lymphoma subtype is necessary for adequate treatment planning and identification of
prognostic factors for adverse clinical outcome, as well as predictive factors for particular treatment
response. Taking into consideration that low grade lymphomas constitute a heterogenic
group of entities, the differences in clinical course have been described. The most adequate induction
treatment for follicular lymphoma is chemoimmunotherapy with rituximab. However,
the optimal chemotherapy schedule has not been yet established in clinical trials. Beyond the induction
therapy follicular lymphoma patients beneficiate from maintenance treatment with rituximab.
In splenic marginal zone lymphoma splenectomy remains the first line treatment of choice. In
MALT lymphoma chemotherapy, especially based on purine analogs is efficient as well as immunotherapy in chosen patients but antibiotics need to be incorporated in first line therapy. Radiotherapy is a potential treatment option for only local involvement. In nodal marginal zone lymphoma, the same approach as in follicular lymphoma is advised.
In lymphoplasmacytic lymphoma chemotherapy is efficient but in cases with blood hyperviscosity
plasmapheresis is advised, while patients with cryoglobulinemia beneficiate from rituximab, cyclophosphamide and purine analogs.
of lymphoma subtype is necessary for adequate treatment planning and identification of
prognostic factors for adverse clinical outcome, as well as predictive factors for particular treatment
response. Taking into consideration that low grade lymphomas constitute a heterogenic
group of entities, the differences in clinical course have been described. The most adequate induction
treatment for follicular lymphoma is chemoimmunotherapy with rituximab. However,
the optimal chemotherapy schedule has not been yet established in clinical trials. Beyond the induction
therapy follicular lymphoma patients beneficiate from maintenance treatment with rituximab.
In splenic marginal zone lymphoma splenectomy remains the first line treatment of choice. In
MALT lymphoma chemotherapy, especially based on purine analogs is efficient as well as immunotherapy in chosen patients but antibiotics need to be incorporated in first line therapy. Radiotherapy is a potential treatment option for only local involvement. In nodal marginal zone lymphoma, the same approach as in follicular lymphoma is advised.
In lymphoplasmacytic lymphoma chemotherapy is efficient but in cases with blood hyperviscosity
plasmapheresis is advised, while patients with cryoglobulinemia beneficiate from rituximab, cyclophosphamide and purine analogs.






