STRESZCZENIE: Pozytonowa tomografia emisyjna (PET – positron emission tomography) jest nieinwazyjną metodą obrazową wykorzystującą radioznacznik 2-[18F]fluoro-2-deoksy-D-glukozę [FDG] w celu wykrycia wzmożonego metabolizmu glukozy, który jest charakterystyczny dla procesów nowotworowych w tym również dla chłoniaków. Wiele badań wskazuje na rolę PET w ocenie odpowiedzi na leczenie u pacjentów z chłoniakiem Hodgkina (HL-Hodgkin Lymphoma) i niektórymi chłoniakami nieziarniczymi (nHLs-non Hodgkin Lymphomas). Celem pracy była analiza roli PET w ocenie odpowiedzi na leczenie u pacjentów z HL i nHLs. Badaniem objęto 28 chorych z HL oraz 37 chorych z nHLs. PET wykonywany był po sześciu cyklach chemioterapii. Odpowiedź na zastosowaną terapię porównywano z parametrami klinicznymi i laboratoryjnymi przy użyciu testu nieparametrycznego U-Manna-Whitneya oraz z całkowitym czasem przeżycia za pomocą analizy przeżycia Kaplana-Meiera. U 43 pacjentów stwierdzono ujemny wynik PET, u 22 chorych PET był pozytywny. Na podstawie przeprowadzonej analizy zaobserwowaliśmy, że pozytywny wynik PET u pacjentów z HL koreluje z zaawansowanym stadium klinicznym choroby oraz ze wzmożoną aktywnością LDH (lactate dehydrogenase) (p<0,05). W grupie chorych z nHLs pacjenci PET(+) charakteryzowali się bardziej zaawansowanym stadium klinicznym i większym ryzykiem według Międzynarodowego Wskaźnika Prognostycznego (IPI-The International Prognostic Index) aniżeli chorzy PET(–) (p<0,05). Analiza przeżycia Kaplana-Meiera wykazała związek pomiędzy wynikiem badania PET a czasem całkowitego przeżycia zarówno u chorych z HL jak i nHLs.

SUMMARY: Positron emission tomography (PET) is a non-invasive imaging technique that can use a glucose analog 2-[18F] fluoro-2-deoxy-D-glucose [FDG] radiolabeled with positron emitter fluorine-18. PET evaluate glycolytic activity, which is higher in malignancies, including lymphomas. Several studies have suggested a role of PET in the assessment of treatment response in Hodgkin Lymphoma (HL) and non Hodgkin’s Lymphomas (nHLs). The aim of this study was to analyze a role of PET in response to treatment in HL and nHLs patients. 28 patients with HL and 37 patients with nHLs were evaluated. We analysed the value of FDGPET after six cycles of chemotherapy. The therapy response was correlated to some clinical and laboratory parameters using U-Mann-Whitney Test and to overall survival (OS) using Kaplan-Meier survival analysis. FDG-PET scans were negative in 43 patients, 22 patients had positive PET scans. We observed that positive PET scans in HL patients correlated with advanced stage of disease and higher level of activity of LDH (lactate dehydrogenase) in comparison with patients PET(–) (p<0,05). Patients with nHLs and positive results of PET had more advanced stage of disease and higher International Prognostic Index (IPI) than patients PET(–) (p<0,05). Kaplan-Meier analyses showed association between FDG-PET results and overall survival (OS) in patients with HL and nHLs.