Acta Haematologica Polonica, 2006, 37, 4
AGNIESZKA PLUTA · PIOTR SMOLEWSKI · BARBARA CEBULA · KRZYSZTOF JAMROZIAK · AGNIESZKA WIERZBOWSKA · AGATA WRZESIEŃ-KUŚ · TADEUSZ ROBAK
Ekspresja białek p73 i p53 w komórkach białaczkowych a całkowite przeżycie chorych na ostrą białaczkę szpikową
Expression of p73 and p53 proteins in leukemic cells and survival of acute myeloid leukemia patients
- SłOWA KLUCZOWE:
- Białko p73 • Białko p53 • Ostra Białaczka Szpikowa (OBS)
- KEY WORDS:
- p73 protein • p53 protein • Acute Myeloid Leukemia (AML)
STRESZCZENIE: Białko p73 należy do rodziny białek p53 i bierze udział w regulacji cyklu komórkowego, aktywacji apoptozy oraz różnicowaniu i rozwoju komórek. Znaczenie ekspresji białka p73 w nowotworach układu krwiotwórczego, w tym w ostrych białaczkach szpikowych (OBS) nie jest jednoznacznie określone. Dlatego podjęliśmy badania, których celem była ocena ekspresji białka p73 i białka p53 w komórkach białaczkowych oraz jej wpływ na rokowanie u chorych na OBS.
Do badań zakwalifikowano 50 chorych na OBS, od których pozyskiwano komórki blastyczne. Komórki te inkubowano z przeciwciałami przeciwko białku p73 oraz p53, a następnie oceniano ekspresję badanych białek przy zastosowaniu cytometru przepływowego. Analizę statystyczną przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SPSS wersja 11.0.
U chorych na OBS stwierdzono ekspresję białka p73 w zakresie 0.1–65.86% komórek blastycznych. Poziom ekspresji p53 mieścił się w zakresie 0.03-56.91% komórek. Nie stwierdzono, zależności pomiędzy całkowitą odpowiedzią na leczenie, a poziomem ekspresji białka p73 (p=0.34), białka p53 (p=0.75), czy kooekspresją białek p53 i p73 (p=0.16). Trend w kierunku dłuższego przeżycia obserwowano u chorych z większą ekspresją białka p73 (p=0.06). Wyższa ekspresja białka p53 stanowiła korzystny czynnik prognostyczny i wiązała się ze znamiennie dłuższym OS u chorych na OBS (p=0.04). Analizując równoczesną ekspresję białka p53 i p73 stwierdzono istotnie dłuższe przeżycie chorych, u których przed podjęciem leczenia znaleziono kooekspresją obydwu białek w komórkach białaczkowych (p=0.01). Analiza za pomocą modelu proporcjonalnego hazardu Coxa wykazała trend w kierunku dłuższego OS chorych z wyższą ekspresją p53 i p73 (p=0.05).
Podsumowując, wyniki przeprowadzonych badań sugerują, że kooekpresja białka p73 i p53 może mieć istotne znaczenie w rokowaniu chorych na OBS. Istnieje zatem potrzeba kontynuacji badań na większych i bardziej jednolitych grupach chorych. Być może one pozwolą na jednoznaczną ocenę roli p73 i p53 u chorych na OBS.
Do badań zakwalifikowano 50 chorych na OBS, od których pozyskiwano komórki blastyczne. Komórki te inkubowano z przeciwciałami przeciwko białku p73 oraz p53, a następnie oceniano ekspresję badanych białek przy zastosowaniu cytometru przepływowego. Analizę statystyczną przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SPSS wersja 11.0.
U chorych na OBS stwierdzono ekspresję białka p73 w zakresie 0.1–65.86% komórek blastycznych. Poziom ekspresji p53 mieścił się w zakresie 0.03-56.91% komórek. Nie stwierdzono, zależności pomiędzy całkowitą odpowiedzią na leczenie, a poziomem ekspresji białka p73 (p=0.34), białka p53 (p=0.75), czy kooekspresją białek p53 i p73 (p=0.16). Trend w kierunku dłuższego przeżycia obserwowano u chorych z większą ekspresją białka p73 (p=0.06). Wyższa ekspresja białka p53 stanowiła korzystny czynnik prognostyczny i wiązała się ze znamiennie dłuższym OS u chorych na OBS (p=0.04). Analizując równoczesną ekspresję białka p53 i p73 stwierdzono istotnie dłuższe przeżycie chorych, u których przed podjęciem leczenia znaleziono kooekspresją obydwu białek w komórkach białaczkowych (p=0.01). Analiza za pomocą modelu proporcjonalnego hazardu Coxa wykazała trend w kierunku dłuższego OS chorych z wyższą ekspresją p53 i p73 (p=0.05).
Podsumowując, wyniki przeprowadzonych badań sugerują, że kooekpresja białka p73 i p53 może mieć istotne znaczenie w rokowaniu chorych na OBS. Istnieje zatem potrzeba kontynuacji badań na większych i bardziej jednolitych grupach chorych. Być może one pozwolą na jednoznaczną ocenę roli p73 i p53 u chorych na OBS.
SUMMARY: The p73 protein is a new member of p53 family implicated in the regulation of cell cycle, apoptosis and development. Prognostic significance of p73 protein is not clearly determined in the matological malignancies, especially in acute myeloid leukemia (AML). The main objective of this study was to verify whether expression of p73 and p53 proteins has a prognostic impact on response to induction chemotherapy and overall survival (OS) of AML patients.
Intracellular expression of p73 and p53 proteins in leukemic blasts isolated from 50 AML patients was examined. Leukemic blasts were incubated with antibodies against p73 and p53 and the expression of these proteins was analysed by using flow cytometry. Statistical analysis was performed using SPSS version 11.0.
The p73 expression was detected in 0.1–65.86% blast cells. The expression of p53 was in range 0.03–56.91%. None of the analysed proteins showed predictive impact on probability of CR achievement after induction regimen (p73, p=0.34; p53, p=0.75; p53 and p73, p=0.16). Trend towards longer OS was observed for the patients with higher expression of p73 protein (p=0.06). AML patients with higher expression of p53 protein had significantly better OS as compared to other patients (p=0.04). Interestingly simultaneous high expression of both p53 and p73 proteins correlated with better overall OS of our AML cohort, as confirmed by univariate and multivariate analyses (p=0.01 and p=0.05; respectively).
Concluding, these data indicate that co-expression p73 with p53 protein may play an important role as a prognostic factor of AML patients. However to confirmed our observation, further research on p73 and p53 proteins is indispensable to determine the unambiguous role of this protein in AML patients.
Intracellular expression of p73 and p53 proteins in leukemic blasts isolated from 50 AML patients was examined. Leukemic blasts were incubated with antibodies against p73 and p53 and the expression of these proteins was analysed by using flow cytometry. Statistical analysis was performed using SPSS version 11.0.
The p73 expression was detected in 0.1–65.86% blast cells. The expression of p53 was in range 0.03–56.91%. None of the analysed proteins showed predictive impact on probability of CR achievement after induction regimen (p73, p=0.34; p53, p=0.75; p53 and p73, p=0.16). Trend towards longer OS was observed for the patients with higher expression of p73 protein (p=0.06). AML patients with higher expression of p53 protein had significantly better OS as compared to other patients (p=0.04). Interestingly simultaneous high expression of both p53 and p73 proteins correlated with better overall OS of our AML cohort, as confirmed by univariate and multivariate analyses (p=0.01 and p=0.05; respectively).
Concluding, these data indicate that co-expression p73 with p53 protein may play an important role as a prognostic factor of AML patients. However to confirmed our observation, further research on p73 and p53 proteins is indispensable to determine the unambiguous role of this protein in AML patients.






