Acta Haematologica Polonica, 2006, 37, 4
LIDIA GIL · JANUSZ HANSZ · MIECZYSŁAW KOMARNICKI
Skuteczność antybiotykoterapii empirycznej w zwalczaniu infekcji w okresie ciężkiej granulocytopenii u chorych leczonych za pomocą transplantacji autologicznych komórek hematopoetycznych
Efficacy of empirical antibiotic therapy in treatment of infection during severe neutropenia after autologous hematopoietic stem cell transplantation
- SłOWA KLUCZOWE:
- Antybiotykoterapia empiryczna • Granulocytopenia • Infekcje • Transplantacja autologicznych komórek hematopoetycznych
- KEY WORDS:
- Empirical antibiotic therapy • Neutropenia • Infection • Autologous stem cell transplantation
STRESZCZENIE: Powikłania infekcyjne w okresie granulocytopenii występują u większości chorych poddanych wysokodawkowej terapii (WDT) i transplantacji autologicznych komórek hematopoetycznych. W pracy oceniono skuteczność różnych programów antybiotykoterapii empirycznej w zwalczaniu infekcji w okresie ciężkiej neutropenii u 274 chorych w wieku 35 (6–67) lat po leczeniu WDT. Profilaktyka farmakologiczna infekcji obejmowała stosowanie norfloksacyny z azolami. Wystąpienie gorączki lub innych objawów infekcji w okresie granulocytopenii było wskazaniem do zastosowania antybiotykoterapii empirycznej, obejmującej cztery etapy i modyfikowanej na podstawie odpowiedzi klinicznej i identyfikacji mikrobiologicznej. W pierwszym etapie stosowano cztery różne programy antybiotykowe: piperacylina/tazobaktam lub ceftriakson lub ceftazydym lub cefepim z aminoglikozydem (amikacyna). Powikłania infekcyjne wystąpiły u 250 (91%) chorych: izolowana gorączka u 124 (45%), zakażenia potwierdzone mikrobiologicznie u 104 (38%), a klinicznie u 22 (8%). Infekcje udokumentowane mikrobiologicznie spowodowane były przez bakterie Gram-dodatnie w 57% przypadków, Gram-ujemne w 35%, a przez drożdżaki u 8% chorych. Antybiotykoterapia empiryczna była skuteczna u 94% leczonych chorych, a celowana u 93,6%. Większość pacjentów wymagała modyfikacji antybiotykoterapii. Nie stwierdzono różnic pomiędzy poszczególnymi programami antybiotykoterapii zarówno w odniesieniu do efektywności jak i czasu trwania zakażenia. Brak skuteczności antybiotykoterapii empirycznej korelował z czasem trwania granulocytopenii bardzo ciężkiej.
SUMMARY: Infectious complications occur in most of the patients receiving high dose therapy and autologous hematopoietic stem cell transplantation (HSCT). We analyzed the efficacy of empirical antibiotic therapy in the treatment of infections during severe neutropenia after autoHSCT in 274 patients (median age 35, range 6–67). Anti-infectious prophylaxis included oral azoles and norfloxacin. Four different antibiotic protocols were given as front line therapy in case of infection: piperacillin/tazobactam or ceftriaxon or ceftazidim or cefepime with amikacin. Infectious complications occurred in 250 patients: febrile of unknown origin 124 (45%), microbiologically documented infection 104 (38%), clinically documented infection 22 (8%) patients. Gram-positive cocci were the most frequently isolated pathogens (57%), followed by Gram-negative ones (35%). Fungal infections were proven in 8% pts and caused by Candida sp. Empirical therapy was successful in 94%, and therapy adjusted to the microbiological results in 93,6% patients. There were no differences with respect to efficacy of antibiotics and infection duration between different antibiotic protocols applial. Failure of empirical antibiotic therapy correlated with the length of very severe neutropenia.






