Acta Haematologica Polonica, 2006, 37, 3
BOGUMIŁA MICHALEWSKA · MONIKA PELC-KŁOPOTOWSKA · HANNA ŁOPIEŃSKA · BARBARA ŻUPAŃSKA
Ocena w teście erytrofagocytozy klinicznego znaczenia rzadko wykrywanych alloprzeciwciał czerwonokrwinkowych
The evaluation of clinical significance of rarely occurring red cell alloantibodies using monocyte monolayer assay
- SłOWA KLUCZOWE:
- Alloprzeciwciała czerwonokrwinkowe • Test erytrofagocytozy • Powszechne antygeny • Przetaczania krwi
- KEY WORDS:
- Red cell alloantibodies • Monocyte monolayer assay • High frequency antigens • Blood transfusion
STRESZCZENIE: Dla chorych z alloprzeciwciałami czerwonokrwinkowymi przeciwko antygenom tzw. powszechnym (>99,8%) jest bardzo trudno znaleźć zgodną krew do przetoczenia. Zastosowaliśmy test erytrofagocytozy (MMA-Monocyte Monolayer Assay) dla oceny, czy można takim chorym przetoczyć krew niezgodną, nie narażając go na odczyn hemolityczny. Test MMA wykonaliśmy u 23 chorych. 7 z nich (z alloprzeciwciałami anty-LWa, -Yta i -Kna) wymagało aktualnie przetaczania krwi. Na podstawie ujemnego wyniku MMA przetoczono niegodne antygenowo krwinki i u żadnego chorego nie obserwowano powikłania hemolitycznego. U pozostałych 16 chorych z różnymi przeciwciałami (anty-LWa, -Yta, -Yka, -Dib, -Coa, -Jk3, -Lub, -Jra, -Gya), którzy nie wymagali aktualnie przetoczenia krwi, wyniki MMA posłużyły do oceny klinicznego znaczenia tych przeciwciał. U 10 chorych otrzymano ujemne wyniki MMA, u 3 słabo dodatnie, co wskazywało na możliwość przetoczenia krwi antygenowo niezgodnej, jeśli wyniki te powtórzą się przed aktualnym przetoczeniem. Natomiast u 3 chorych (z anty- Dib, -Coa, -Jk3) dodatnie wyniki MMA wskazywały na konieczność poszukiwania dawców zgodnych antygenowo. Procedura ta jest bardzo trudna, dlatego najpierw należy szukać zgodnego dawcy w rodzinie – tam jest największe prawdopodobieństwo znalezienie takiego dawcy. Wniosek. Test MMA okazał się bardzo przydatny w podjęciu decyzji czy chorym z przeciwciałami do powszechnego antygenu można przetoczyć krew niezgodną antygenowo w razie braku krwi zgodnej.
SUMMARY: It is very unlikely to find compatible blood for patients with alloantibodies against high frequency antigens (> 99.8%). We have performed the MMA (Monocyte Monolayer Assay) in 23 patients for the evaluation of clinical significance of such antibodies. Seven patients (with anti-LWa, -Yta, -Kna) required transfusion; because the MMA was negative, incompatible blood was transfused and in none of them haemolytic reaction was observed. Remaining16 patients did not need transfusion, however, the MMA results allowed us to predict whether in future the incompatible blood may or may not be transfused. In 10 of the patients (with anti-LWa, -Yta, -Lan, -Yka, -Lub, -Jra, and -Gya ) the negative and in 3 patients (with anti-Yta, anti-Lan) the weakly positive MMA results allowed us to predict that incompatible blood can be transfused provided the results of the MMA just before transfusion be similar to those observed earlier. In 3 other patients (with anti-Dib, -Coa, -Jk3) positive MMA indicated that only compatible blood can be transfused. Conclusion: the MMA assay appears to be very helpful for the decision whether incompatible blood can be transfused to patients with alloantibodies against high frequency antigens.






